Sunday, July 28, 2013

මෙතෙර සිට..


නිදි නොලැබ නිදි බරව
පහන් කළ වුව රැයම
විඩා නොම  දැනෙන්නට
හේතුවයි නුඹ සබඳ....

                                                       
                     ළඟ නැතත් නුඹේ වත
                     දුර වගක් නොසිතාම
                     මගේ මුළු ජීවිතය
                     කැප කළා නුඹ වෙතට

දුරු රටක නුඹ තනිව
ගෙවන දුක් නිමා කොට
මා වෙතට ආ කලෙක
මා ලබයි ජීවිතය..










ධීවරිය.


පෙරදා මූදු ගිය ස්වාමියා එන තුරු,
පෙරගමන් විත් බලාන ඉන්න
අහිසක ධීවරියට,
     
පිණි බිංදු වලට ඉර අව්ව වැටිලා
දිස්න දෙන බිංතඹුරු මලේ
ලස්සන දැකීමත් උගහටයි.

ඇගේ දෑස ඉල්ලන්නෙ
අන් කිසිවක් නෙමෙයි..
ඈත සයුරෙ ,
තිතක් වාගෙ මතුවෙලා
ළං ළං වෙන,
අබලං වෙච්ච ඔරු කඳක සේයාවක්.....



යථාර්තය



දේවදාර ගස් අස්සෙන්
හීන් සීරුවට හිම කැටි පාත්වෙද්දි
හීගඩු පිපෙන හීතලේ,
උණුසුමින් පිරිල ගිය කබා පොරවගෙන
රාත්‍රී අවන්හලට ගොඩ වදින
ධනවාදී අදහස් ඉතිරිල ගිය 
මහා සද්ධන්ත මිනිස්සුන්ට වඩා,
                   

                  
                  නලල් තලේ එහෙ මෙහෙ වෙච්චි
                  දිළිහෙන දාඩිය බිංදු
                  දබරැගිල්ලෙන් පිහදම දමා,
                  හීන් කරගත්තු ඇස් දෙකෙන්
                  ඉර අව්ව උරාගෙන
                  මජං නාගත්තු බැනියම
                  දාඩියට ඇඟටම ඇලවෙද්දි
                  අබලන් කඩ කෑල්ලකට 
                  ගොඩ වදින අහිංසක මිනිස්සු,

 
                  
                  ජීවිතේ යථාර්තය දන්නවා ඇති...



සිතක අරුම



හීතලම හීතල පාන්දරක
බිං තඹුරු පත් උඩින්
යාන්තමට වගේ රත් වෙච්ච
ඉර අව්ව හිමී හිමීට පාත් වෙද්දි,
දිලිහි දිලිහි නැටවෙන පිණි බිංදු දකිද්දි,
"  තදින් ඉර පායන්නට එපා "  යැයි
කියන්නට හිත් දෙන තරමට
හිත බොළඳ වෙලාදෝ මන්දා...




අප්පච්චිගෙ ආදරයට නොදෙවෙනි වූ ලොකු අප්පච්චිගෙ ආදරේ......


හිත රිදෙන මොහොතකදි
ඇස ගැටෙන මායිමෙදි
නිසැකවම නුඹ හිඳියි
මගේ ලොකු අප්පච්චි..

ඉඳහිටක වරදකදි
වේවැලෙන් තැලෙද්දිත්
හිත මගේ සැනසුවේ
නුඹේ වදනක් තමයි..




Friday, March 22, 2013

වන්දි ගෙවීම.


ජීවිතයේ නියං සමය ගෙවී යයි ,

නොලැබ දිය බිදක්.....

ගිනිගෙන දැවෙන හිරු රශ්මියෙන් ,

ඉරි තැලෙයි හද.... 

ඉතින් මෙයනම් ආදරයේ වන්දි ගෙවීම... 

ගෙවමි දිවි ඇති තෙක් වුව.... 

මක් නිසාද යත්,

මමත් ආදරය කල බැවිණි.


ධනුගෙ අදහසක්...

අහිංසකයි


සඳ එලිය නැති උනත්
තරු එලිය යට ඉඳන්
පාට ගෑ සිහින වල
අඳින්නම් ඔබ සිතින්
සීතලට උන්ඩි වී
උනුහුමේ සැතපෙමින්
හිඳින්නම් ඔබ ලඟම
හුස්ම ටික තියෙනකම් 

හ්ම්ම්... . .
ඔයාගේ ඇස්
නපුරුයි වගේ පෙනුනට
ගොඩක් අහිංසකයි
ආදරේ පිරිල ඉතිරිල ඇති
හන්ගගෙන ආදරේ කරන්න
හොඳට දන්නව
සංවේදි බව දැනෙන හිතක් දැක්කෙ
ගොඩක් කාලෙකට පස්සෙ
නොකියා ඉන්න බැරි තරමට ලෝබ හිතුන
අහිංසකයි ඔයාගේ ආදරේත්.................. 
ඔයගේ ඇස්
නපුරුයි වගේ පෙනුනට
ගොඩක් අහිංසකයි
ආදරේ පිරිල ඉතිරිල ඇති
හන්ගගෙන ආදරේ කරන්න
හොඳට දන්නව
සංවේදි බව දැනෙන හිතක් දැක්කෙ
ගොඩක් කාලෙකට පස්සෙ
නොකියා ඉන්න බැරි තරමට ලෝබ හිතුන
අහිංසකයි ඔයාගේ ආදරේත්..................  

                                                   By Sihina

ඔබේ ඔය ආදරේ .. . .


ලෙන්ගතුයි හැමදාම

සොඳුරු ඔබෙ හද මඩල

සුන්දරයි හැමදාම

සොඳුරු ඔබෙ වත කමල

අහිංසක දෙනෙත් යට

සැඟවිලා හොර රහසේ

විඳින්නට අවසරයි

ඔබේ ඔය ආදරේ...........


පාලුවට ගිය මගේ

හිත් යාය වපුරලා

උනුහුමට මගෙ හිතේ

ආදරේ ගුලි කලා

ඇස් වලින් සිනාසි

හෙමි හෙමින් ඉඟි කලා

මගෙ පාලු හද කුටියේ

මා අතරමං කලා..........




                                                    By Sihina...          

Thursday, March 21, 2013

ෆේස්බුක් යාළුවෝ..


කියන්න බැරි තරමේ
පාළුව හිත ඇතුලේ
මැකුවේ ඔබයි මගේ
ආදර යාළුවනේ..


              දහසක් අවවාදත්
              සහසක් හිනාවනුත්
              අහසක් සේ කදුලුත්
              දුටුවා නුඹලාගෙන්...


                                 හිත මගෙ සනසවලා
                                 හිනාව මුව රදවා
                                 නිතරම දොඩවාලා
                                 හිටියා ළඟට වෙලා..




Tuesday, March 19, 2013

හරිම පාළුයි



විටින් විට දුක් රිදුම් එනවා
ඒත් නුඹ නෑ මං ළඟින්
ජීවිතේ දුක් පාළු අතරින්
ඔයා එනතුරු මග බලම්...

හරිම පාළුයි ලෝකයම මට
දැනෙන්නෙම හරි හිස් බවක්
පුදුමයක් නොව ඉතින් එයනම්
ඔයා නෑ ඇස් දෙක දුරින්..

නෑ කියා මගෙ ළඟින් හුඟ කල්
යන්නෙ නෑ වෙන කෙනෙකු වෙත මං
ඔයා එනකල් කල්පයක් වත්
බලන් ඉන්නම් ඉවසමින් දුක්..


හිත ගත් ගීයක්..



මේ තරම් සියුමැලිද කලු ගල්
හිතන්නට වත් බැරි නිසා
මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත් 
දෑස් දුන් මිනිසා සොයා
දෑස් දුන් මිනිසා සොයා

කලා වැවලග ඉලුක් සෙවනක 
මැටි පිලක පැදුරක් එලා 
රිදුම් පිරිමදිමින් බලයි ඔහු 
මැරෙන ඉපදෙන රල දිහා
මැරෙන ඉපදෙන රල දිහා

ඉසුරුමුනියේ ඔබ තැනූ 
පෙම්බරිය කොතැනක කියා
මා ඇසූ විට හිනහුනා ඔහු 
තවම තනිකඩ යැයි කියා
තවම තනිකඩ යැයි කියා


                       :- ආචාර්ය සුනිල් එදිරිසිංහ


අසරණ ගැහැණුකම

  
කැකෑරෙන රාගයෙන්
නූපන් ආදරෙන්
නොබලන් මිනිසුනේ
ගැහැණුකම දෙස හොරෙන්..

උතුම් මව් පදවියක
රජ කරයි යම් දිනක
එහෙව් උන් කරා ඔබ
නොමඑන්න රුදු හිතින්..

නිරතුරුව අනතුරක්
ඔවුන් අත් විදින කල
නැගිටින්න දුටු විගස
අසරණයි ගැහැණු ලොව..



Monday, March 18, 2013

තරහවක් නෑ


දෑස් දල්වන් නොඉවසිල්ලෙන්
ආදරෙන් අපි හමුවුනත්..
වෙන්වීම අත දරන්
ළගින් හිද හිනැහුනත්..
අප නමින් ඉකිබිදින
අපම ලොව තනි වුණත්...
තරහවක් නෑ හිතේ
සත්තමයි වෙන්වුණත්..



Saturday, March 16, 2013

වරද නිවරද..



දෙපා එක් කොට යදම් බැදලා
එපා සිරගත කර දමන්නට
ලොවම කියුවත් ඔහු වැරදි වග,
දනිති දන්නෝ ඔහු නිදොස් බව..

නිදියන්න..


අදුරු වූ රෑ හීන අතරේ
අසිහියෙන් මෙන් නුඹ සොයනවා..
අනේ එනමුදු නුඹ කොහිද මෙහි
ගව් ගනන් දුර වග හැගෙනවා..

මං තනිව මගෙ යහනෙ
නුඹ තනිව දුර ඈත..
එනතුරා යලී ළගට
නිදියන්න මගෙ හීනවල නුඹ..




කුසේ ගින්දර..


දිළිදු පියෙකුට දාව ඉපදුනු
කුසට අහරක් නොලද දරුවන්
නොඉවසනු බැරි හූල්ලන හඩ ,
එකම වරකුදු අසනු මහතුනි..

වරද වරදම වේය නිරතුරු
නමුදු ගින්දර කුසේ ඇවිලෙන
නිවනුවස් අහරක් හොරෙන් ගත්,
වරද ඔහුගෙද දිළිදුකම ලද ..




නුඹයි මගෙ අප්පච්චි..


තනිවෙලා ලෝකයෙන්
අවැසි විට සරණක්,
කිසි විටෙක මග නොහළ
ඔබයි මගෙ දෑත් වාරුව..

වැරදුමක් පැරදුමක් 
දුටු විගස අවුත් ඔබ
නොයා මා මග නොහැර 
හිතට දුන්නා සුවය..

රිදුම් දෙන සිතිල්ලක
ඉකි ගසා හඩද්දී..
දෝර ගලනා නෙතට
නුඹම විය ඉඩෝරය...

නිහඩ වී ලොවම මට
තනිකමින් හෙම්බත්ව,
හිදින යම් වෙලාවක
ඔබ මගේ අසළමය..

ඇදෙද්දී වන මගට,
සැණින් මා වෙත අවුත්
අරුත් දුන්නේ නුඹය
වැරදි වග මාර්ගය....

ඉතින් මා අප්පච්චී,
මා දෑත ඔබ නොවෙද
ඉදින් මා සිතනු කෙලෙසකද
නුඹ අමරණිය නොවන වග..


දඹදිව ගිය අප්පච්චි...


බුදුන් වැඩ උන් දේශයට,
වන්දනාවේ යනු පිණිස..
පා නගා ඔබ එක් දිනෙන්....
මේ මුළු නිවෙසම මහත් වූ පාළුවෙන්
දැවුණා මට මතකයි..
අප නැතුව කිසි තැනෙක,නොයෙනා ඔබ ගැන,
අප්පච්චි ඇත්තටම මගෙ හිතට පුදුමයි ..
දිනෙන් දින ගෙවී ගොස්,
ඔබ යළිදු එන දිනය,
ළං වෙවී එන කලට,
දැනෙන්නේ සත් වසක් පසුව ඔබ එන සෙයක්..




Monday, March 11, 2013

ඔයාගෙ නම..


ලිව්වා ඔයාගෙ නම
         අහසෙ..

සුළඟ ඇවිත් මකල ගියා..



ලිව්වා මං
         කළු වළාකුලක...
වැස්ස ඇවිත් මකල දැම්මා..






ලිව්වා ආයෙත් 


         වැල්ලෙ
රළ ඇවිත් මකල ගියා...





             ලියාගත්තා ආයෙ..

                          මගෙ හිතේ
      මං දන්නව ඒකනම් මකන්න බැ කටවත්ම...

                     
       හැමදාටම ඔයාගෙ නම මගෙ හිතේ තියේවි...





         

Sunday, March 10, 2013

ආචාර්ය පණ්ඩිත් අමරදේවයන්ගෙ මං ආසම සිංදුවක්....

රෑ දුරු රට මේ..
හිම වරුසා.. සීත පාලුවේ…
මූදු සතකින් ඈත දේසේ
මා තනිවේ..
කල්පනා ලෝ පෙම් දැහැනේ
ක්ෂිතිජ නිම්නයේ
රෑ තනි යහනේ…
දෑත වෙන්වී පෙම් විහඟුන්
සිහින තොටුපලේ
රාත්‍රි යාමේ..
රෑ දුරු රට මේ..






මේ හිත නිදියන්න කලින් එනව නේද ඔයා..


හරි ලස්සනට වචන ගොනු කරල
නිවී හැනහිල්ලෙ විදින්න තරම් කවියක්,
මුහු කරන්න හිතට නිවනක් නැ..
ඒ තරමට තෙහෙට්ටුයි මේ හිතට..
ඔයා ඉන්නෙ මූදු හතකින් එහා කියල දැනෙද්දි,
කවි ලියන්න නෙමේ මට හිතෙන්නෙ..
අර කියාපු මූදු හතම පහු කරන්
ඔයාට තුරුල් වෙන්න දුවල එන්නයි මට හිතෙන්නෙ..
ඔයානම් කියන්නෙ,
"කාසි ගොඩක් හොයන් ඉක්මනට මං එනව මගෙ මැණික බලන්න" කියල..
ඒත් ඔය කියන කාසි ගොඩ 
එකතු කරද්දි,
මගෙ හිත හොදටම කඩමළු වෙලා තියේවිනෙ..
ඔයා දන්නවද මං හූල්ලන තරම..
ඔයා දන්නව ඒත් දැනෙන්නෑ වගේ පෙන්නනව..
මේ හිත නිදියන්න කලින් එනව නේද ඔයා..






Monday, February 25, 2013

මම මෙසේ අසා අත්තෙමි,


ආදරේ ඇති තැනට අමුත්තෙක් එනවා(ලු)
ඔහු නමින් , "කදුළ" (ලු)
පළමු වර එන ඔහු එසැණින්ම යළි යනවා(ලු)
දෙවන වර ඔහුට ඒමට ඉඩ තැබුව හොත්,
බිය සැක නැතුව එනවා(ලු)
නැවත ඉඩ ලද විටෙක
ආ මොහොතක,
ආදරය හා ඔහු හාදකමකට මුල පුරනවා(ලු)
හාද වූ පසු නිතර නිතර පැමිණෙන ඔහු,
යළි යන්නට අකමැති(ලු)....
එලෙස නැවතුම් ලද ඔහු සිටින ඉසව්වේ
යළි ආදරය සොයන්නට අපහසුයි (ලු).......


මතකද..

හද දිවෙන කල ඔහේ හිතුමතෙ
නාදුනන මල් හිත සිඹීවිද....
දුරින් හිදි කල මගෙන් ඈතක
හිතේ සුවදත් මඟ හැරේවිද....
කොතැන උන්නත් නොදැක අප නෙත්
මගේ සෙනෙහස හද රැදේවිද....
මගේ හුස්මත් ඔබ ළඟම වග
හැමදාම මතකයෙ තියේවිද....


ආදරෙයි රත්තරං කියනු බැරි තරමටම...


හැමදාම ළං වෙලා ආදරෙයි නොකීවට

දින ගණන් ඔය දෑස නෙතට මුණ නොගැහුණට
දිගුකලක් නුඹේ හඩ දෙසවණට නොවැටුණට
අඩු නොවෙයි ආදරේ නුඹ ළඟින් නොහිටියට...

                              හිත පුරා නව පැතුම් ඉපදේවි හැමදාම

                              ළංවෙන්න හිත පතයි සෙනේහෙන් නුඹ වෙතට
                              ගොළු වෙලා තුන් හිතම ආදරේ වැඩි කමට
                              ආදරෙයි රත්තරං කියනු බැරි තරමටම...


               

ඔබ ළඟ නැති විට..


නෙත් ගැටෙනා විට තව ළං වෙන්නේ
                               නෙතට එබෙන්නට තවත් වරක්...
ඔබ අමතන විට සවණ වැකෙන්නේ
                               හිතට හුරු පුරුදු ගැඹුරු කවක්...
නුඹෙ ළඟ උන් විට හිතට දැනෙන්නේ
                               සතුටින් ඉපිළෙන සැණකෙළියක්
ඔබ ළඟ නැති විට මටනම් දැනෙන්නෙ
                               ඉවසාගනු බැරි පාළු කමක්...
                          

දවස පුරා...




                                          හිමිදිරියෙ පිණි බිම සිඹින විට
                                 ගතට සිහිලක් දැනෙන මොහොතක
                                 ඔබෙ දෑසෙ තෙත මටත් දැනුණා
                                 සුළඟෙ දැවටී එන්න හිතුණා..

                                                          දැවෙන ගිනි හිරු නැගුණු දහවල
                                                          විඩා දෙන හැම වරක් ගානෙම
                                                          ඔබේ දෑතේ සිසිල දැනුණා
                                                          මුව පිපී ඔබ හිතේ ඇදුණා...

                                 අඩ අදුර ආ කලට ගොම්මන
                                 පාළු තනිකම හිතට ආ සද
                                 නුඹෙ හඩම මා සවණ පැතුවා
                                අදුර මැද්දෙන් එන්න හිතුණා...

                                                           පිච්ච කැකුළක සුවද හවහට
                                                           හිත සිඹින හැම වරක් පාසා
                                                           නුඹෙ හාදුවෙ සුවද දැනුණා
                                                           ඔබ සොයාගෙන එන්න හිතුණා..

                                   සද නැගුණු කල ඈත අහසට
                                   නැවුම් හීතල වත තෙමද්දී
                                   නුඹෙ උණුහුම හිතම හෙව්වා
                                   සද එළියෙ දැවටෙන්න හිතුණා

                                                             ලොවම නින්දේ ගිලී උන් රැය
                                                             මමම පමණක් නිදි නොවිදි සද
                                                             ඔය තුරුලෙ සුව වතට දැනුණා
                                                             මිහිරි හීනෙක පාට දුටුවා...









දෑත පටලා..


දෑතම පටලා ළංව තුරුල් වී
කීපවරක් පා නගපු වීදියක
තනියම නිහඩව දෙපා නගද්දී
දැනුණු හැගුම නුඹෙ හිතටත් දැනුණද....


දේදුනු පාට




දේදුනු පාටට හිත මැව් හීනෙට
හුදෙකලාව රජ දහනක්මැයි
ඒ දුටු පින්බර සොදුරු හීනයට
පාට වත් කළෙත් ඔබම තමයි.




මීදුම එතිලා හිරිමල් වැස්සට
දෙනෙත් වලට සීතල මුසුවෙයි
ඒ වැස්සේ හීතල විදගන්නට
හිතට හුරුකළෙත් ඔබම තමයි



සිනාසෙමු හෙට.




                       ඔබේ රුව සිහිකරන්
                                           දුටු හීන රෑ පුරා
                       ළගින් හිද මතක් කරමින්
                                           සිනාසෙමු අපි හිත පුරා
                       හොරෙන් විත් ලෝකයෙන්
                                           දෙඩුව රහසක් කොදුරලා
                        හීන අතරින් මතක් කරමින්
                                           සිනාසෙමු අදටත් වඩා....


ඔබ නැතිව හිදින්නට කොහොමටත් බැරි හැඩයි..

                                      
                                      රත් පාට හැන්දෑවෙ ලා රස්නෙ හරි මුදුයි
                                      සුදු පාට මීදුමේ සිසිලසට වත තෙමෙයි
                                      විදින මේ හැම සුවම අතර ඔබ මතක් වෙයි
                                      ඔබ නැතිව හිදින්නට කොහොමටත් බැරි හැඩයි


හමු වෙලා දොඩන්නට හිත හැගුම් බොහෝමයි
ළගට ළං වූ කලට හිත දෙකම හරි ගොළුයි
ඔබේ නෙත් අතරෙ මා හිදින වග මට පෙනෙයි
ඔය මුහුණ නොදැක මට හිදින්නට බැරි හැඩයි...

                                     
                                    
                                     ජිවිතේ සදහටම හීනයක් වග හැගෙයි
                                     නෙතු පියන් මෑත් කර බැලූ විට ඔබ පෙනෙයි
                                     නෙත් වසා හිදිද්දිත් ඔය රුවම මැවී යයි
                                     නුඹෙ නමට උපන් මගෙ ආදරය අනන්තයි..



ඇනුම් බැනුම්..


හසරක් නොදුටුව   -    අනන්ත කතරක
පෑයූ ගිනි හිරු         -   විහිදුව රැස් වල
උණුසුම දැනුණා    -    ඔබ මගෙ සවණත
තුන් හිත දවනා      -    වදනක් තැබු දින



මා ළගම රැදෙනවද..





රත්තරං හීනයට - දෙතොලතර මදහසට 
සේම නෙත කදුලටද
           අරුත දුන්නේ ඔබය...

සවණ රැදි ගීයකට - හමා එන සුලගටද
අරුත් ගැන්වූ ඔබය
            උණුහුමද සුසුමකට...           

හිතේ පෑයූ සදට - සද එළිය දුන් විලස
මගේ මුළු දිවියටම
            එළිය සැමදා ඔබය...

ආදරේ අරුත ගෙන - මා ළගට ආ ලෙසම
කිසි දිනක නොයන්නට
            මා ළගම රැදෙනවද...



Sunday, February 24, 2013

පෙරළිය



පුංචි හිත් මල් දෙකක් අතරට

ඉස්සරම දවසක
අහබෙන් එතුණු
පුංචි ආදර කතන්දරයක්,
මේ තරම් ලස්සන වෙලා
හිත් ඇතුලෙ අරක් ගනීවි කියල,
අර ඉස්සරම ඉස්සර දවස් වල නිකමටවත් හිතුනද....
දවසින් දවස කල් ගිහින්
මල්වර වෙච්චි ඒ කතන්දරේ,
ටිකෙන් ටික උස් මහත් වෙච්ච අපූරුව....
මතකද ඔයාට......
දැන් ඒ හිත් දෙක කොච්චර දුර ගිහින්ද..
අර පුංචි කතන්දරේට 
දැන් තනුවකුත් එකතු වෙලා...
ගීයකට පෙරළිලා...



ආසාව





අතු කෙළවර සුළගෙ වැනෙන 
සමන් පිච්ච මලක් ලෙසින් 
සුවද දිගැර සතුටු වෙන්න 
                                 නෑ හිත යට ආසාවක්......


ඈත අහසෙ හිනා පුරන
තරු වාගේ හිනා වෙන්න
එළිය දිදී සතුටු වෙන්න
                                 නෑ හිත ළග ආසාවක්...


තටු සලලා ඈතට යන 
කිරිල්ලියන් අතරට වැද
නිදහස සොයමින් යන්නට
                               නෑ හිත යට ආසාවක්...


දුක් කරදර වලින් පිරුණ
ජීවිතයක් උරුම වුවද
හැමදාමත් මං ආසයි
                                තුරුළු වෙලා ඉන්න ළගින්...